Ben bu iktidara karşıyım. Zaten geçen iktidara da karşıydım. Ben aslında “iktidar” fikrine karşıyım. Tabii ki kendi iktidarıma bir şey demem.

Bu iktidardaki kısa boylu, soluk benizli, kırpık bıyıklı, ince sesli adamların beni yönetmesi düşüncesinden hoşlanmıyorum. Ağırıma gidiyor.

Ben muhalefete de karşıyım. Tayyip Bey’i Başbakan yapan muhalefet liderinin, salı günleri kürsüye çıkıp, aynı Tayyip Bey için boyun damarları şişe şişe konuşma yapması; her an karşısındakine bir tokat atacakmış gibi babalanması beni ürkütüyor.

Darbeci askerlere karşıyım. Şimdi biraz arası uzadı ama eskiden on yılda bir darbe yaparlardı. Beni alıp götürürler, saçlarımı kesip döverlerdi; elektrik falan verirlerdi. Şimdi de öyle bir şey olacak diye korkuyorum, Onun için karşıyım.

Polislere karşıyım. Bir arkadaşımın evine hırsız girdi. Ne var ne yok aldı götürdü. Eve gelen polisler, götürülen şeyler için “üstüne bir bardak su için” demişler. Siz askerlerle dalaşacağınıza hırsızları arasanız ya! Benim babam öyle yapardı.

Yargıya da karşıyım. Bir dava 10 sene, 15-20 sene sürer mi? Uzattıkça uzatıyorlar. Böylece işkenceciler, cezaevlerindeki tutukluları tarayıp öldürenler, zaman aşımından yırtıyorlar. Hakimler karar vermiyor; bilirkişiler hakim yerine geçiyor. Karşıyım.

Televizyonlara karşıyım. Hepsi birbirin taklit ediyor. Hangi kanalda güzel bir program başlasa, hemen karşısına benzerini koyuyorlar. “Kurtlar Vadisi”, “Koyunlar Ovası” insanları şaşkına çeviriyor. Sabah programları bütün kadınlarımızı dansöze döndürdü. Karşıyım.

Fettullah Gülen’e karşıyım. Caminin minberine çıkıyor; güzel güzel konuşurken birden cübbesinin yakasını çekiştirip ağlamaya başlıyor. Ağlarken ne dediğini anlamıyorum. Biri de çıkıp adama bir mendil uzatmıyor. Kıl oluyorum.

Fatih Terim’e karşıyım. Ben böyle “imparator” tanımıyorum. Bağırıyor, çağırıyor, şaplaklar atıyor. Sonra kasılıyor, kasılıyor; çatlayacak sanıyorum. Geriliyorum.

Söz futboldan açılmışken, Fenerbahçe’ye karşıyım. Her sene getiriyor, getiriyor, son dakikada şampiyonluğu birilerine teslim ediyor. Bizi Galatasaray’lılara karşı kepaze ediyor.

Avrupa Birliğine karşıyım. Niye bizim hislerimizle oynuyorsun arkadaş! Önce “alacağım” diyorsun, sonra “anca gidersin” diyorsun. Olur mu böyle şey? Bizim de kalbimiz var; biz de insanız. Karşıyım.

Amerikalılara karşıyım. İngilizlere, Almanlara (Bizi kupadan eledi hainler), İsraillilere, Ruslara, Japonlara, Hintlilere, Kızılderililere, Maorilere, herkese, her şeye karşıyım. Hepsi için en az yukarıdakiler kadar mantıki karşı olma nedenlerim var.

Son olarak, “aynadaki ben”e karşıyım. Geçenlerde bir hanımefendi, SHP yöneticisi arkadaşlarıma “ne nur yüzlü bir genel sekreteriniz var” demiş.

“Aman Allahım!” dedim. “Eskiden “yakışıklı” derlerdi. Demek bir ayağımız çukura girmiş, benzimize nur gelmiş”.

Bilmiyorum, ben buna karşıyım.