Hiç aklımdan çıkmayan bir fotoğraf vardır. Bir deri-bir kemik kalmış Afrika’lı bir bebek, kurumuş toprak üzerinde çaresizce yatıyor; öldü ölecek. Birkaç metre uzakta bir akbaba, kanatlarını kavuşturmuş, sabırla bebeğin ölmesini beklemekte.

Bu fotoğraf bana hep siyaseti anımsatır. Siyasette de ayağı sürçeni, güçten düşeni beklemek ve zamanı geldiğinde ziyafet sofrasına oturmak adettendir.

Şimdi AKP’nin sonu geldi gibi gözüküyor. Yargıtay başsavcısının açtığı kapatma davası ve 70’den fazla AKP’liye siyaset yasağı istemi, bizim fotoğraftaki akbaba gibi-teşbihte hata olmaz- bir bölüm siyasinin ya da siyaset heveslisinin iştahını kabartıyor.

Son seçimlere aday olarak katılmayan ve partisine yaptığı üstü örtülü ancak “anlaşılır” eleştirilerle dikkati çeken eski Başbakan Yardımcısı Abdüllatif Şener, ne kadar ileri görüşlü olduğunu göstermiş oldu. Son açıklaması, “üç ay bekleyeceğim, sonra politikaya dönüp dönmemeye karar vereceğim” şeklinde. Demek ki Şener, dananın kuyruğunun üç ay içinde kopacağını düşünüyor.

Daha acelecileri de var. TOBB Başkanı Rifat Hisarcıklıoğlu, hepsi bu günkü hükümetin yandaşı ama hepsi de tedirgin bir çok kuruluşu yanına alarak gövde gösterisi yaptı. Tüm politikacılara “itidal” tavsiye etti. Eller tutuşturulup havaya kaldırıldı. Manzara güzeldi. AKP kapatılırsa mutedil sağın yeni lider aday adayı belli olmuştu.

Öte yandan Ankara kulisleri başka dedikodularla da dolu. CHP Kurultayından sonra, Tuncay Özkan’ın, Deniz Bey’e muhalif milliyetçi bir parti kuracağı; bunun kadrolarının da parasının da hazır olduğu söyleniyor. DP ve ANAP’ın fiilen boşalttıkları merkez sağa alternatif olarak kurulacak bir parti için, bazı emekli paşaların, akademisyenlerin, Mehmet Haberal’ın Patalya otellerinde çalışmalar yaptıkları, gazete bürolarına haber olarak düşüyor.

Bütün bu Türkiye’ye özgü tek boyutlu gelişmelerin yanında, dünyada insana ferahlık veren başka siyasi gelişmeler var bereket versin.

Rusya’da “Sarışınlar Partisi” kurulmuş. Gerçi partinin Genel Sekreteri, 39 yaşındaki Marina Voloşinova gerçek bir “esmer güzeli” imiş ama olsun. Voloşinova, “Sarışınlar partisi, kendisini sarışın hissedenler ve sarışınları sevenler içindir” demiş.

Şimdi bir 15-20 yaşa genç olsayadım, vallahi Türkiye’de bir “Karaşınlar Partisi” kurardım. Partinin amaçları arasında birinci sıraya da, “Avrasya ülkeleri birliği amacı için Rusya’nın sarışınlar partisi ile işbirliği yapmayı” koyardım.

Rusya’nın “Sarışınlar Partisi”, üç ayda 50.000 üyeyi hedeflemiş.

Benim böyle,yukarda söylediğim gibi, ulvi amaçlı bir partim olsa, üç haftada 5 milyon üyeye bana mısın demezdim.